Unspoken Cinema

Una aproximación al cine contemplativo (YouTube) 4'10" (Casa de Literatura Peruana) 2021 "Exposición virtual de Jorge Santiago Ruesta Chunga sobre cine peruano contemporáneo del cineasta Armando Robles Godoy, así como del cine digital y regional peruano."

"Slow cinema is not merely a stylistic choice — it is a philosophical stance toward time, perception, and the invisible rhythms of human experience. To understand its aesthetic depth, one must explore the broader cultural currents that shaped it: from the alienation of modern relationships to the poetry of consciousness itself." Silvana Porreca; Slow and contemplative cinema: the aesthetic of slow cinema ; in IndieCinema

"Le grand cinéaste hongrois est mort au début de cette année. Hommage un artiste à un autre, par l'intermédiaire d'un troisième. Peinture, cinéma, écriture. Et toujours le temps." Christophe Bisson ; Béla Tarr : Le retrait du monde filmique (sur Burdstack ; article pour abonnés payants) 2 août 2026

Days Q&A with Director Tsai Ming Liang and Professor Chris Berry, King's College, London (YouTube) 30'53" (East Asia Film Festival Ireland) 24 March 2021

Au commencement il y a la ferme du Garet "La Vie moderne (2008), troisième volet de ce que l’on peut considérer comme la « trilogie paysanne » de Raymond Depardon, a été précédé d’un diptyque intitulé Profils paysans et décliné en deux chapitres : Chapitre 1 : L’Approche (2000) et Chapitre 2 : Le Quotidien (2004). Produits pour la télévision avant de toutefois sortir en salles, ces derniers sont considérés par le cinéaste lui-même comme des « tours de chauffe » débouchant sur un troisième opus d’emblée conçu comme un film de cinéma au budget supérieur, au format 35 mm et en cinémascope, quand les deux Profils ont été tournés en 16 mm. Cette trilogie, d’une certaine manière « bancale » (avec deux films produits pour la télévision et un pour le cinéma), est donc le fruit d’un travail au long cours. À considérer les temps de préparation et de tournage du premier des trois films, il s’étale sur une bonne dizaine d’années et vise à montrer l’état du monde paysan en moyenne montagne dan...

Gaston Bachelard, L'intuition de l'instant. (YouTube) 14'41" (Jtgrandtour) 19 mai 2018

SPÉCULATIONS : DRY LEAF (Alexandre Koberidze) (YouTube) 53'12" (SPÉCULATIONS) 23 juillet 2026 "A l'occasion de la sortie en salles le 8 juillet de Dry Leaf, dernière réalisation du géorgien Alexandre Koberidze (que l'on avait pu découvrir avec Sous le ciel de Koutaïssi en 2021), Matthias, Théodora, Charles et Aubry reviennent sur cette sortie pas comme les autres. Filmé à l'aide d'un Sony Ericsson W595, le film impose l'étrangeté de son image pixelisée basse-définition autant que sa ritournelle contemplative sur plus de trois heures durant, suivant la recherche décousue d'un père. Intriguant, déroutant, ce dispositif singulier aux antipodes des courses à la technologie menées par Hollywood ne serait-il pas pour nous un moyen de déconstruire notre regard, de réinterroger et peut-être de retrouver, qui sait, un autre rapport au monde. Intervenant.es : Matthias Chouquer Théodora Olivi Charles Mérienne Aubry Piffault" * * * Et aussi un article ch...

Latest addition to the Library page at Unspoken Cinema: "If we need to ascribe it a meaning, it might just be the following. It’s a story I heard Tarr tell in 2011, in Wrocław. I’ve quoted it before, but if you can’t repeat yourself when talking about Tarr, the great master of essence through attrition, then maybe we didn’t absorb anything from him: “A man wakes up at 4:00 AM, dresses, goes out into the darkness to the location of shooting at 6:00 AM. It’s dark, fucking cold, the wind is blowing. It’s raining, and an actor appears, with a hangover too, and with one thousand problems. An actress comes. Her baby was crying all night. A production manager appears. And says what was said at the meteorological institute, the weather forecast. And a man is standing there waiting for the light to go slightly up so one button can be pressed so the scene can be recorded. And if I did not believe you were all going to see it then for what fucking reason would I be doing all this? I am not ...

"What I’m striving toward, though, is to present a vision of human connection despite that. In The Hole, you can see that final image of the hands reaching out, of one person lifting another up. I will include that visual image in a film, such as in No No Sleep, with two people on the mattress, almost as if that type of human connection can only happen in a dream, in a fantasy—in a film. I want to present those kinds of human connections against the backdrop of urbanization in all its loneliness, alienation and solitude." Isaac Feldberg; Vanishing Points: Tsai Ming-liang on movie theaters, loneliness and the disappearing world; interview for Letterboxd ; 16 July 2026

TAMIL காண்டெம்ப்ளேட்டிவ் சினிமா என்பது 1960கள் மற்றும் 1970களில் தோற்றம் பெற்று, 2000களிலிருந்து விரிவாக வளர்ச்சி பெற்ற ஒரு புதுமையான குறைந்தபட்ச திரைப்பட வடிவமாகும். இது மெதுவான நடை (அன்றாட வாழ்க்கையின் இயல்பான வேகம்), மௌனம் (கட்டுப்படுத்தப்பட்ட உரையாடல்களுடன்), நாடகத் திருப்பமின்மை (தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாத அமைப்பு), மற்றும் மிகக் குறைந்த இசை (பெரும்பாலும் நேரடி ஒலியுடன்) ஆகியவற்றால் அமையும் ஒரு துறவறக் கதைசொல்லல் முறையாகும். நீங்கள் புதியவராக இருந்தால் எங்கிருந்து தொடங்குவது? ஒப்பீட்டளவில் எளிதாகக் கிடைக்கக்கூடிய, ஈர்க்கக்கூடிய, ஆனால் மிக நீளமாகவோ மிகக் கடினமாகவோ இல்லாத இந்தத் திரைப்படங்களை நான் வலியுறுத்திப் பரிந்துரைக்கிறேன். எளிமையான வரிசையில் 5 திரைப்படங்கள்: Spring, Summer, Autumn, Winter... and Spring (2003) — KIM Ki-duk (2020 ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் காலமானார்). ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கையின் ஐந்து நிலைகளை, ஆண்டின் ஐந்து பருவங்களின் வழியாக பிரதிபலிக்கும் ஒரு ஜென் கதை. It Must Be Heaven (2019) — Elia SULEIMAN . பாலஸ்தீனம், பாரிஸ் மற்றும் நியூயார்க் ஆகிய இடங்களில் திரைப்பட இயக்கு...

Latest addition to the Library page at Unspoken Cinema: "This article reinterprets Paweł Pawlikowski’s Ida (2013) as a form of mediated religious communication rooted in the theological and cultural tradition of medieval realism. Drawing on the ideas of Aquinas, Anselm, and Pseudo-Dionysius, it suggests that the film embodies a contemplative mode where truth, goodness, and beauty are regarded as ontological realities rather than subjective ideas. Through silence, stillness, vertical framing, and temporal restraint, Ida conveys a Catholic cultural imaginary that operates beneath explicit doctrine, influencing perception, memory, and moral values. Its formal austerity echoes apophatic theology and monastic practices such as lectio divina, serving as a non-discursive form of Catholic values. By embedding Holocaust trauma within spaces of ritual silence and architectural simplicity, Ida presents memory not as a narrative endpoint but as a mediated act of endurance. The film depicts c...

Latest addition to the Library page at Unspoken Cinema: "Society typically dictates the duration and manner in which we attend to objects, people, or events. In other words, the length and type of our attention are regulated by unwritten rules of behavior, forming a part of the social order. When someone focuses on something longer than usual, particularly something socially or aesthetically marginalized, it can challenge established social orders. When attention is prolonged beyond customary social norms, the usual controls over how we observe and perceive can be temporarily suspended, disrupting habitual modes of perception. Slow cinema filmmakers slow down the rhythm of the film and extend shots to encourage this sustained attention. Through slowness, they not only slow the narrative but also challenge social norms and how we typically engage with what we see." Amiri, Sepideh;  Marvā Nabīlī’s The Sealed Soil as Slow Cinema . In Cinema Iranica . Encyclopaedia Iranica Foun...

Illustration by Benoit Rouilly See also at Unspoken Cinema: Slow Cinemas chart (Discursions in Time) CCC tronc commun Schrader's Durational Map v. CCC Slow Cinema Analysis (diagram) CCC or Not? MARGINS: On The Side Line of Contemplative Cinema

  Tsai Ming-liang: El cine y la conciencia del tiempo (YouTube) 6'42" (Cátedra Ingmar Bergman UNAM) 9 Abril 2021 "Las películas de Tsai Ming-liang son fragmentos de un diario donde se registran las anotaciones de un observador, invitaciones a la contemplación de la vida como una expresión del tiempo. Esta conversación en la Cátedra Extraordinaria Ingmar Bergman en cine y teatro, en el marco de FICUNAM, es una oportunidad de acercarnos a esa mirada poética que danza entre la soledad, el deseo, los cuerpos, la intimidad y el silencio."